Flag Counter

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2019

Σωκράτης Μάλαμας: Το ζητιανόξυλο

Από αυτόν τον δίσκο μου αρέσουν σχεδόν όλα τα τραγούδια.
Κάποια όμως δεν μ' αρέσουν απλά.
Τα λατρεύω.

Η μέθη το 'να μου κουπί
κι ο έρωτας το άλλο.
Λάμνω και βρίζω και γελώ,
νιώθω σωστός και σφάλλω.
Είναι θάλασσα ο πόνος
κι οι χαρές νησιά.


Κυριακή 7 Ιουλίου 2019

Ημισκούμπρια: Είναι μόνο εκλογές

Ε, τίποτα, λόγω της ημέρας.
Και επειδή όλα στους στίχους φαίνονται ή αλλόκοτα γνωστά ή αλλόκοτα προφητικά.





Το Κορίτσι στην Ομίχλη (La Ragazza Nella Nebbia)


Ιταλικό αστυνομικό θρίλερ σε σκηνοθεσία Ντονάτο Καρίζι, ο οποίος είναι και ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου.
Ένα κορίτσι 16 ετών εξαφανίζεται από ένα φιλήσυχο χωριό των Άλπεων. Τι μπορεί να συνέβη; Ο αστυνόμος Βόγκελ καταφθάνει αποφασισμένος να εξιχνιάσει το μυστήριο. Θα καταφέρει να βρει τον ένοχο; Να ανακαλύψει το κακό που σκιάζει την ήσυχη ζωή των κατοίκων; Και μήπως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται;
Ο ρόλος των ΜΜΕ, οι ανθρώπινες σχέσεις, η θρησκεία, η υποψία, η επιφανειακά ειδυλλιακή ατμόσφαιρα του χωριού, όλα επανεξετάζονται. Και το τέλος έρχεται τόσο ανατρεπτικό, που σου κόβει την ανάσα.
Στις κριτικές έχει μάλλον χαμηλή βαθμολογία, που κατά τη γνώμη μου αδικεί κατάφορα το φιλμ. Γιατί είναι ατμοσφαιρικό, καλογυρισμένο και "σε κρατάει".
Εξαιρετικός ο Τόνι Σερβίλο ως επιθεωρητής Βόγκελ, αλλά και ο Ζαν Ρενό στον ρόλο του ψυχίατρου.

Ζαν-Κλωντ Ιζζό: Η τριλογία της Μασσαλίας


Το προηγούμενο έργο τέτοιου είδους (δηλαδή νουάρ), που διάβασα ήταν η Τριλογία του Βερολίνου, του Φίλιπ Κερ.
Αν και η τριλογία του Ιζζό συγκαταλέγεται κι αυτή στη νουάρ λογοτεχνία, δεν την απόλαυσα τόσο. Και στα τρία έργα, (Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας, Το τσούρμο και SOLEA), η πόλη της Μασσαλίας, οι κάτοικοί της, ο ρατσισμός, η πολυπληθυσμικότητα και το οργανωμένο έγκλημα αποδίδονται με μια σχεδόν γραφική γλαφυρότητα. Καλό, αλλά σαν κάτι να λείπει. Σαν κάτι να είναι " ψεύτικο", σαν να μη πείθει ο Ιζζό για την αυθεντικότητα των χαρακτήρων του. Ή ίσως πάλι ο τρόπος γραφής είναι πολύ "γαλλικός" για τα γούστα μου.
Άλλωστε πρόκειται για έργο που γράφτηκε πριν το 2000, δηλαδή εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια. Δεν ξέρω όμως αν όντως η μεγάλη απόσταση από το χρόνο δημιουργίας  φταίει για το άνευρο αποτέλεσμα. Ο σχεδόν αλκοολικός, καταθλιπτικός, αλλά κατά τα άλλα συμπαθέστατος αστυνόμος Φαμπιό Μοντάλ κάνει ότι μπορεί, για να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη ζωντανό.
Μερικές φορές τα καταφέρνει.
Άλλες πάλι, όχι.

Από τις εκδόσεις Πόλις.

Σάββατο 6 Ιουλίου 2019

Άσε τα ψέματα: Μελίνα Κανά-Σωκράτης Μάλαμας

Σου κολλάει, χωρίς να το θες.
Αν έχεις πιει και τα κρασάκια σου, ένα παραπάνω...

" δεκάρα τσακιστή για το γαμπρό...
 ...λέω παραμύθια να ξορκίσω το κακό
να γίνουν όλα μαγικά μ' ένα χορό
σκάλα μ' ανέβασες πριν πέσω χαμηλά
τώρα γυρίζω στα παλιά..."




Τετάρτη 3 Ιουλίου 2019

Στη σκιά των βράχων


Ο ήλιος πέφτει απαλά πάνω στα βράχια, χαρίζοντας ένα χρυσό χρώμα στο δειλινό...


...τα πρώτα φώτα στη σκηνή ανάβουν και περιμένεις με ανυπομονησία ν' αρχίσει η συναυλία.
Και μετά εκνευρίζεσαι.
Με όλους αυτούς, που καταφθάνουν τελευταία στιγμή και απαιτούν να κάτσουν δίπλα σου (δηλαδή πάνω σου), γιατί στις συναυλίες "όλοι κοιτάμε να περάσουμε καλά".
Με αυτούς που θεωρούν πολύ χαριτωμένο να καταβρέχουν τους μπροστινούς με νερό, μπύρα ή οτιδήποτε άλλο, επειδή "μεράκλωσαν". Και που νομίζουν ότι το να πετούν άδεια ή μισογεμάτα μπουκάλια στα κεφάλια όσων είχαν την ατυχία να βρίσκονται απλά λίγο πιο μπροστά είναι απόδειξη της καλής τους διάθεσης.
Και τέλος, με όλους αυτούς, που θέλουν να κάνουν τη συναυλία "viral", μέσω των διαφόρων social. Μα αν ήθελες να δεις τη συναυλία μέσα από μια οθόνη, γιατί δεν καθόσουν σπίτι να τη δεις από το YouTube; Να μη βγάζεις και τα δικά μας μάτια με τη φωτεινή οθόνη του κινητού σου; Ε;
Κατά τα άλλα, ο Σωκράτης χθες πολύ καλός, τα έδωσε όλα, και το κοινό τον αποθέωσε.
Εγώ τούδε και εφεξής, θα τον αποθεώνω μόνο χειμώνα. Στον Σταυρό του Νότου. Ή όπου αλλού.  Χωρίς μπουκάλια, σπρωξίματα, στριμωξίδι και προπαντός, χωρίς κινητά.

"...μέσα στα ρούχα μου σε κρύβω σαν φωτιά
να 'χουν να λεν πως δε σε γνώρισα ποτέ μου
όνειρο ήταν η ιστορία μας καρδιά μου
τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντροφιά μου.."

Τρίτη 2 Ιουλίου 2019

Wallander


Σειρά που μεταφέρει στη μικρή οθόνη τις περιπέτειες του επιθεωρητή Βαλάντερ, ήρωα των μυθιστορημάτων του Σουηδού Χένιγκ Μανκέλ. Αρκετά παλιά, παραγωγής 2008, ήταν μια ευγενική φιλική χορηγία, την οποία απόλαυσα δεόντως. Η σκηνοθεσία είναι του Φίλιπ Μάρτιν, ενώ στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο εξαιρετικός (εξαιρετικός όμως), Κέννεθ Μπράνα. Πολύ ωραία σκηνοθεσία, απίστευτα πλάνα και ωραίες ιστορίες.
Ατμοσφαιρικό και-ευτυχώς-μη προβλέψιμο.
Σπανίως βλέπω τηλεόραση. Αλλά το συγκεκριμένο, πραγματικά άξιζε τον κόπο.