Οδός Δαμάρεως

Είναι σχεδόν διάσημη.
Περνάει από αυτήν οποιοσδήποτε θέλει να διασχίσει το Παγκράτι και θέλει να αποφύγει είτε την κάθοδο της Υμηττού, είτε την άνοδο της Φιλολάου.
Το κομμάτι από το νούμερο 110 έως το 118 έχει εμφανιστεί στην κινηματογραφική ταινία Άντε γεια του Τσεμπερόπουλου (1991), ενώ το νούμερο 73 μονοπώλησε για πολλά βράδια τα δελτία ειδήσεων στις αρχές της δεκαετίας, λόγω της περίφημης γιάφκας της 17 Νοέμβρη.
Σήμερα, τα έρημα πλάνα από τη (συνήθως πολυσύχναστη) οδό Δαμάρεως σχεδόν σε τρομάζουν.
Και κάνουν την κανονικότητα να μοιάζει πιο μακρινή από ποτέ.

Μετακίνηση 6. Ημερολόγιο καραντίνας ΧΙΙ.

Το κακό όταν έχεις για κατοικίδια μέλισσες, είναι ότι δεν μπορείς να στείλεις μήνυμα στο 13033 για βόλτα (τη γνωστή "μετακίνηση 6"). Το καλό, είναι ότι έρχονται εκείνες στο μπαλκόνι σου.
Όταν μια συλλέκτρια βγαίνει για μαζέψει γύρη ή νέκταρ, επιστρέφοντας στην κυψέλη, χρησιμοποιεί κάποιες "τελετουργικές" κινήσεις με σκοπό να ενημερώσει τις υπόλοιπες μέλισσες για την ακριβή τοποθεσία της τροφής. Δηλαδή πόσο μακριά βρίσκεται από την κυψέλη και σε πόσες μοίρες αριστερά ή δεξιά από τον ήλιο.
Ο τελετουργικός αυτός "χορός" είναι τόσο επεξηγηματικός, ώστε αν η επόμενη συλλέκτρια βγει για παράδειγμα μετά από δύο ώρες, να ξέρει την ακριβή θέση της τροφής λαμβάνοντας υπόψη και τη μετακίνηση του ήλιου στον ουρανό.
Η μέλισσα της φωτογραφίας επισκέφθηκε το πρωί για προμήθεια τροφίμων την αρμπαρόριζα της βεράντας. Χωρίς μήνυμα για "μετακίνηση 2" στο 13033 φυσικά.

Μικρές ιστορίες από μια coronavirus-free κοινωνία.

Θάλαττα, θάλαττα...

Την αγαπώ τη θάλασσα. Γιατί την ίδια μέρα μπορεί να σου δείξει την πιο άγρια εκδοχή της...

Και αμέσως μετά, μπαίνοντας στο λιμάνι να σε καλοπιάσει...

... εωσότου τής παραδοθείς τελείως:

Ο απόλυτος Έρωτας.

Μέλισσα, μέλισσα, μέλι γλυκύτατο...

Ο περισσότερος κόσμος νομίζει ότι αυτή είναι η σημαντικότερη στιγμή για κάποιον που ασχολείται με τις μέλισσες.

Δηλαδή η στιγμή του τρύγου. Τίποτα όμως δεν θα μπορούσε να είναι πιο μακριά από την αλήθεια. Γιατί πολύ πριν μπουν οι κηρήθρες στον μελιτοεξαγωγέα...

...έχεις ήδη βιώσει πολλές πολλές συγκινήσεις παρατηρώντας την κοινωνία της κυψέλης.
Και μόνο η μυρωδιά της καμμένης πευκοβελόνας από το καπνιστήρι αρκεί για να σε ηρεμήσει...

... για να μην πούμε για τη λαχτάρα που νιώθεις επιθεωρώντας τα γεμάτα πλαίσια,

ή τις μέλισσες που γυρνούν στην κυψέλη γεμάτες γύρη.

Και φυσικά είναι περιττό να περιγράψουμε την απέραντη χαρά, όταν βλέπεις νεαρές μέλισσες να βγαίνουν από τα κελιά και να πιάνουν αμέσως δουλειά τόσο ήρεμες και συγκεντρωμένες.

Η μέλισσα δεν εξημερώνεται.

Εξημερώνεται όμως ο άνθρωπος, που ασχολείται μ' αυτήν.

Ο Μπίλι, η Μάγια και οι παρεξηγημένοι κηφήνες

 

Όταν ήμουν μικρή, το αγαπημένο μου παιδικό πρόγραμμα ήταν η Μάγια η μέλισσα. Το κανονικό καρτούν, όχι το 3D. Με τις απλές, καθημερινές ιστορίες από την κυψέλη.
Και ο αγαπημένος μου ήρωας ο Μπίλι. Όχι η τα-ξέρω-όλα Μάγια. Που δεν ήταν ευχαριστημένη με τίποτα!
Και πολύ στενοχωρήθηκα, όταν μεγαλύτερη πια, συνειδητοποίησα ότι η μοίρα του Μπίλι ήταν προκαθορισμένη: θα παρέμενε στην κυψέλη μόνο για όσο θα ήταν χρήσιμος.

Η αλήθεια είναι ότι η λέξη "κηφήνας" μόνο κολακευτικά δε χρησιμοποιείται. Συνήθως με τον χαρακτηρισμό αυτόν εννοούμε τον τεμπέλη, τον χαραμοφάη, που δεν χρησιμεύει πουθενά.
Τί ξέρει όμως στ' αλήθεια ο περισσότερος κόσμος για τις αρσενικές μέλισσες;
Ακολουθούν λίγες γραμμές για τους πραγματικά αδικημένους κατοίκους κάθε κυψέλης:

1. Ο κηφήνας είναι ίσως το μοναδικό ον του πλανήτη που δεν έχει πατέρα. Προέρχεται από αυγό της βασίλισσας μη γονιμοποιημένο. Σε σπάνιες εξαιρέσεις, αυγό κηφήνα μπορεί να γεννηθεί και από εργάτρια.

 2.  Αν και στη φωτογραφία είναι μάλλον δύσκολο να το διακρίνει κανείς, ο κηφήνας είναι μεγαλύτερος και πιο χοντρός από τη μέλισσα, αλλά μικρότερος σε μήκος από τη βασίλισσα. Εντούτοις, πετάει πολύ γρηγορότερα, προκειμένου να "προλάβει" τη βασίλισσα κατά την αναπαραγωγή, η οποία γίνεται στον αέρα.

3. Δεν έχει κεντρί (και άρα αποκλείεται ποτέ να σας "βλάψει". Όλα τα "τσιμπήματα" προέρχονται από θηλυκές μέλισσες).

4. Οι άτυχοι κηφήνες (8-9) που ζευγαρώνουν με τη βασίλισσα στις αρχές της άνοιξης, αμέσως μετά πεθαίνουν (παλιοζωή...)

5. Οι υπόλοιποι παραμένουν στην κυψέλη ως τα πρώτα κρύα. Έπειτα, επειδή τρώνε πολύ (και το μέλι δε φτάνει για όλους), και επιπλέον δεν κάνουν και καμία απολύτως δουλειά μέσα στην κυψέλη, οι εργάτριες τους δείχνουν απειλητικά την έξοδο. Μακριά από τη ζεστασιά και την τροφή της εστίας, το τέλος τους είναι προδιαγεγραμμένο.

6. Παρόλαυτα, οι κυψέλες που έχουν πολλούς κηφήνες, έχουν την τάση να παράγουν περισσότερο και καλύτερης ποιότητας μέλι.

7. Και τελος, οι κηφήνες έδωσαν το όνομα τους στα πολυκόπτερα, τα ευρέως λεγόμενα drones.

Η κοινωνία των μελισσών είναι πραγματικά συγκλονιστική.

Και όσο περισσότερο την εξερευνώ, τόσο περισσότερο με εκπλήσσει.

Ξενοδοχείο Οίτη. Στα λουτρά Υπάτης

Όταν πρωτοάνοιξαν τα λουτρά της Υπάτης, έπρεπε να υπάρχει εκεί κοντά και ένα αξιοπρεπές κατάλυμα για τους εύπορους πελάτες των ιαματικών λουτρών. Οι τελευταίοι ταξίδευαν με ατμόπλοιο ως τη Στυλίδα και από κει με άμαξες ως το περίφημο "Ξενοδοχείον Οίτη", το οποίο λειτουργεί ανελλιπώς από το 1896.

Εκτός από τους εξωτερικούς χώρους, που είναι υπέροχοι,

στο εσωτερικό, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει: τόσο στους κοινόχρηστους χώρους,

όσο και στο εσωτερικό των δωματίων, στα οποία έχει φιλοξενηθεί μέχρι και ο Άρης Βελουχιώτης.

Τα 123 χρόνια που λειτουργεί το ξενοδοχείο, έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους παντού (εκτός από τα πλήρως ανακαινισμένα μπάνια).
Τα βράδια επικρατεί απόλυτη ηρεμία,

ενώ το πρωί μπορείς να απολαύσεις το πρωινό σου κάτω από τα πλατάνια.

Νιώθεις πραγματικά σαν να κάνεις διακοπές σε Μουσείο. Ή ίσως σε μια χρονομηχανή. Οι ιδιοκτήτες είναι πολύ ευγενικοί και πάντα πρόθυμοι να μοιραστούν με τους επισκέπτες την ιστορία του κτιρίου.
Βρεθήκαμε στα λουτρά της Υπάτης καθαρά από σύμπτωση.
Την επόμενη φορά όμως θα έρθουμε από επιλογή.
Και εννοείται ότι θα μείνουμε πάλι στην "Οίτη".

ΥΓ: Σε κάποιους επισκέπτες, ίσως και σε μένα λιγάκι, η "Οίτη" θυμίζει το ξενοδοχείο "Θέα", από το διάσημο μυθιστόρημα του Stephen King Η λάμψη. 

Σας διαβεβαιώ όμως ότι οι ομοιότητες εξαντλούνται μόνο στην επιβλητικότητα.

Σε τίποτε άλλο.

MoKα μέλι. Στην Ιτέα.

Το ξέρατε ότι μια μέλισσα ζει περίπου 50 ημέρες;
Ότι μια βασίλισσα γεννά κατά βούληση αρσενικούς ή θηλυκούς απογόνους;
Ή ότι η λέξη drone δεν παραπέμπει μόνο σε "φωτογραφικά ελικοπτεράκια", αλλά σημαίνει κηφήνας;
Στην ευρύτερη περιοχή των Δελφών, λίγο πιο έξω από την Ιτέα, στη σκιά του Παρνασσού και της Γκιώνας, βρίσκεται το μελισσοκομείο ΜοΚα μέλι.

Αν τυχόν βρεθείτε εκεί κοντά, επιδιώξετε οπωσδήποτε να το επισκεφθείτε και θα μάθετε πολλές πληροφορίες, τόσο για τη μέλισσα, όσο και για το περιβάλλον της.
Ο Γιάννης και ο Νικηφόρος, οι δύο ιδιοκτήτες, εγκατέλειψαν το κλεινόν άστυ εδώ και κάμποσα χρόνια, επιλέγοντας να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη μελισσοκομία.
Ο χώρος είναι εξαιρετικά καλαίσθητος, με επιπλέον προσόν το ότι είναι φτιαγμένος σχεδόν εξολοκλήρου από ανακυκλωμένα υλικά (και πολλή πολλή προσωπική εργασία!).

Μετά από κάποια πρώτα εισαγωγικά πράγματα για τις μέλισσες και την κοινωνία τους, έρχεται η ώρα της δράσης: οι οικοδεσπότες σε βοηθούν να φορέσεις τις ειδικές στολές μελισσοκομίας.

Η στολή καλύπτει όλα τα μέρη του σώματος, οπότε δεν υπάρχει καμία ανησυχία για τσιμπήματα-άλλωστε για τις μέλισσες είμαστε τελείως, μα τελείως αδιάφοροι.

Η ξενάγηση στις κυψέλες είναι απολύτως διαδραστική:

Βλέπεις ζωντανά τις μέλισσες, την κυψέλη, τρως μέλι από την κερήθρα και, αν είσαι τυχερός, ίσως δεις και μια νέα μέλισσα να βγαίνει από το κελί της. Ή ίσως τη βασίλισσα να κάνει βόλτες πάνω στο πλαίσιο.

Επίσης γνωρίζεις διάφορα μελισσοκομικά εξαρτήματα, όπως το πιρούνι απολεπισμού της κερήθρας, τον μελιτοεξαγωγέα ή το καπνιστήρι:

Τέλος, υπάρχει ένα μικρό πωλητήριο, όπου πωλείται το μέλι που παράγεται όλη τη χρονιά (θυμαρίσιο, που είναι τέλειο, ανθέων ή ελατίσιο), καθώς και κηραλοιφή φτιαγμένη από αγνό ελαιόλαδο και κερί μέλισσας.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των παιδιών: https://www.moka-honey.gr/home-greek 

στο Instagram: 

https://www.instagram.com/mokahoney/

και στο Facebook:

https://m.facebook.com/MoKahoney/?locale2=el_GR

Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Γιατί δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο TripAdvisor δεν υπάρχει ούτε μία αρνητική κριτική.

Και γιατί νομίζω ότι ήταν μια από τις καλύτερες εμπειρίες για ολόκληρη την οικογένεια.

Δελφοί

Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω πολλά για τον χώρο, για  τις αμέτρητες ιστορίες (αληθινές και μυθικές) που τον συνοδεύουν ή για τη σημαντικότητα των εκθεμάτων.
Λίγο-πολύ αυτά είναι γνωστά σε όλους. Όσες φορές όμως κι αν τα έχεις ακούσει, πάντα μένεις έκθαμβος ,για παράδειγμα,  από τη ζωντάνια της θρυλικής Σφίγγας των Ναξίων:

Ή ακόμη και από εκθέματα που δεν είναι τόσο γνωστά, αλλά εντυπωσιάζουν, καθώς η παρουσίαση τους συνοδεύεται πάντα από σχηματικές υποθετικές αναπαραστάσεις των συνόλων.

Παντού υπάρχουν λεζάντες στα ελληνικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά. Όπως σε αυτό το άγαλμα του πανταχού παρόντος Έρωτος:

Επίσης μας άρεσαν πολύ τα χρώματα σε κάποια αντικείμενα:

Στην παρακάτω φωτογραφία απεικονίζεται ο λεγόμενος "ομφαλός της γης".
Η επεξηγηματική λεζάντα ανέφερε ότι το ανάγλυφο παραπέμπει σε μάλλινο ύφασμα.
Υπάρχει όμως και η άποψη ότι απεικονίζει μέλισσες, για τις οποίες οι αρχαίοι πίστευαν πως προστατεύουν από το κακό:

Και βέβαια την παράσταση στο Μουσείο κλείνει ο διάσημος σταρ των Δελφών, ο Ηνίοχος:

Από τα πολύ λίγα μπρούτζινα αγάλματα που έχουν σωθεί, πραγματικά σε καθηλώνει με το βλέμμα του.

Ο εξωτερικός χώρος, είναι εξίσου εντυπωσιακός, έχει όμως αρκετό περπάτημα.

Θα χρειαστείτε περίπου μία ώρα για να ανεβείτε ως το στάδιο και να κατεβείτε πάλι κάτω.

Βέβαια η διαδρομή αποζημιώνει και με το παραπάνω. 

Εκτός από την υπέροχη θέα,

θα απολαύσετε μερικά από τα πιο διάσημα κτίρια των Δελφών, όπως ο θησαυρός των Αθηναίων (ο οποίος αναστηλώθηκε με έξοδα του σημερινού Δήμου Αθηναίων),

και το θέατρο των Δελφών.

Τέλος, εντυπωσιαστήκαμε και από τις επιγραφές Braille που υπάρχουν διάσπαρτες στον χώρο:

Γενικότερα ο χώρος  προσφέρει μια πολύ-πολύ ωραία εμπειρία.

Μοναδική.

Και αν η ξενάγηση τελειώσει σχετικά νωρίς, οι κοντινές παραλίες είναι ότι πρέπει για ανάνηψη, μετά από τόσο περμπάτημα στον ήλιο!