Ένας Έλληνας στο Edo

 

Ο συγγραφέας του βιβλίου αυτού ζει μόνιμα, εδώ και πολλά χρόνια, στο Τόκιο. Είναι καθηγητής φυσικής, του αρέσει όμως πολύ στον ελεύθερο χρόνο του να τριγυρνά στις γειτονιές της μεγαλούπολης, να φωτογραφίζει στιγμές, να μαθαίνει (και στη συνέχεια να μοιράζεται) ιστορίες, θρύλους κ παραδόσεις από την παλιά, αλλά και τη σύγχρονη Ιαπωνία.
Οι ιστορίες-μικρά κεφάλαια του βιβλίου είναι αυτόνομες, διαβάζονται πολύ ευχάριστα κ εκεί μπορείς να βρεις τα πάντα: το σύγχρονο Τόκιο, "παντρεμένο" με το παλιό Edo. Ιστορίες παράξενες, πολύ αστείες ή πολύ θλιβερές, ιστορίες καθημερινές, ιστορίες μεταφυσικές, ιστορίες ερωτικές, άλλες με αίσιο τέλος και άλλες υπέροχα στοιχειωμένες. Ένα "ζωντανό" αναγνωστικό ταξίδι στην Ιαπωνία του χθες και του σήμερα.

ΥΓ: διαβάζοντας το, συχνά θα μπείτε στον πειρασμό να διαβάσετε κάποια ιστορία και σε άλλους. Οι δικοί μου γελούν ακόμη,  όταν θυμούνται τη διήγηση της σελίδας 44.
ΥΓ2: όπως είπα και στον ίδιο κατ' ιδίαν, ο Stelios Steriteri Prezerakos πήγε πρώτος στην Ιαπωνία. Γι αυτό και πρόλαβε το παρατσούκλι "Steriteri". Έτσι, αν ποτέ καταφέρω να πάω και γω, για μένα μένει μόνο το Steste. Που, επιπλέον, θυμίζει και μάρκα απορρυπαντικού 😂 (βλ.σελ 64).
ΥΓ3: ακολουθώντας τον χρυσό κανόνα "ένα βιβλίο στην τσάντα, ένα στο κομοδίνο", διάβασα το συγκεκριμένο μαζί με το "Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία-Κίνα", του Καζαντζάκη. Είχε τρομερό ενδιαφέρον η οπτική δύο Ελλήνων στο Edo, με σχεδόν 100 χρόνια διαφορά.

Stuart Neville: Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ

Το βιβλίο αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον, καθώς πραγματεύεται ένα θέμα "δύσκολο", τόσο πολιτικά, όσο και ηθικά. 
Ένας εκτελεστής του ΙΡΑ, καταδιωκόμενος από τα φαντάσματα όσων σκότωσε, ψάχνει να βρει την εξιλέωση, τώρα πια που, εν καιρώ ειρήνης, οι "πολεμιστές" θεωρούνται άχρηστοι και παρίες. Ήταν τελικά ένας πόλεμος αναγκαίος; Μπορεί να δικαιολογηθεί κάθε είδους έγκλημα, στο όνομα ενός αγαθού σκοπού; 

Εξαιρετικό για κάποιον που του αρέσει εξίσου η ιστορία και η αστυνομική λογοτεχνία.

Απαγορευτικό για όσους νομίζουν ότι το τραγούδι Zombie των Cranberries αναφέρεται σε νεκροζώντανα όντα από την Αϊτή.

Keigo Higashino: Η λύτρωση μιας Αγίας

Αυτό που αγαπώ σε αυτόν τον συγγραφέα, είναι το ότι η εθνικότητα του αποτυπώνεται και στον τρόπο γραφής του. Τα εγκλήματα που περιγράφει είναι απολύτως συνηθισμένα. Θα μπορούσαν να συμβούν σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Αλλά η περιγραφή τους, η εξέλιξη της υπόθεσης, η τελική λύση, είναι όλα καθαρά "ιαπωνικά".
Μετά την "Υπόθεση του υπόπτου Χ", ο Χιγκασίνο επανέρχεται με ένα νέο αστυνομικό θρίλερ: ένας εύπορος επιχειρηματίας βρίσκεται νεκρός στο διαμέρισμα του. Η βασική ύποπτη για τη δολοφονία είναι η γυναίκα του, που όμως αποδεδειγμένα την ώρα του φόνου βρισκόταν πολλά χιλιόμετρα μακριά από το Τόκιο.
Και έτσι ο επιθεωρητής Κουσανάγκι θα αναγκαστεί για άλλη μια φορά να ζητήσει τη συνδρομή του περίφημου "Ντετέκτιβ Γαλιλαίου".
Υπέροχο, μέχρι την τελευταία λέξη.
Από τον Κλειδάριθμο.

Nele Neuhaus: Ο κακός λύκος

Το πτώμα ενός νεαρού κοριτσιού βρίσκεται στα νερά του ποταμού Μάινς. Παρόλες τις εκκλήσεις της αστυνομίας, κανείς δεν το αναζητεί. Μπορεί η αστυνομία να βρει την ταυτότητα ενός κοριτσιού, που στην ουσία δεν υπάρχει;
Το βιβλίο πραγματεύεται ένα δύσκολο θέμα, αυτό της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Πρόκειται για άλλο ένα σήκουελ περιπετειών του διδύμου Κίρχοφ-Μπότενστάιν, αν και-χρονολογικά-έπεται της "Χιονάτης" και προηγείται του "Εγώ θα σε δικάσω".
Καλή γραφή, συναρπαστικό, σε κρατάει.
Από τον Κλειδάριθμο.

Hakan Nesser: Το σημείο του Μπόρκμαν

Υπάρχει ένα σημείο στην αστυνομική έρευνα, που όταν φτάσεις σε αυτό, πρέπει να εντοπίσεις τον ένοχο, χωρίς άλλα στοιχεία. Αυτό είναι το σημείο του Μπόρκμαν. Όταν ο επιθεωρητής Βαν Βέτερεν φθάνει στο σημείο αυτό, είναι η στιγμή που θα κληθεί να συνδυάσει όλα τα στοιχεία που διαθέτει για να συλλάβει το Τσεκούρι. Έναν κατά συρροήν δολοφόνο, που έχει ήδη δολοφονήσει αποτρόπαια τρία άτομα, μεταξύ των οποίων δεν υπάρχει καμία σύνδεση.
Σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία των '90s, πολύ πριν εμφανιστούν ο Nesbø ή η Läckberg. Κάπως πιο "πρωτόγονο", αλλά καλό.
Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Sebastian Fitzek: Το πείραμα

Τον Fitzek (και τον τρόπο γραφής του), τελικά, ή τον μισείς ή τον λατρεύεις. Ή, τέλος πάντων, τον λατρεύεις μισώντας τον. Στην αρχή αμφιβάλλεις για την επιλογή σου, ή ίσως και να ψιλοβαριέσαι. Πολύ σύντομα ανακαλύπτεις όμως, ότι δεν μπορείς να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου.
Ο Ψυχοθραύστης, ένας ψυχοπαθής εγκληματίας που εξοντώνει με αδιευκρίνιστο τρόπο τα θύματά του καθιστώντας τα ζωντανά-νεκρά, βάζει στο στόχαστρό του, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, τους λιγοστούς "ενοίκους" μιας πολυτελούς ψυχιατρικής κλινικής.
Ένα εξαιρετικό, εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ, που σε κερδίζει (σχεδόν) από τις πρώτες σελίδες. Και έπειτα, όπως αναφέρει και ο ίδιος ο συγγραφέας, "η περαιτέρω ανάγνωση επιτρέπεται μόνο με ιατρική επίβλεψη".
Από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Αγκάθα Κρίστι: Φόνοι με αλφαβητική σειρά

Όσα βιβλία της Αγκάθα Κρίστι και να έχεις διαβάσει, πάντα ανακαλύπτεις ένα ακόμα.
Το συγκεκριμένο είναι μια ιστορία του Ηρακλή Πουαρό, ο οποίος αυτή τη φορά καταπιάνεται με έναν κατά συρροήν δολοφόνο, πολλά πολλά χρόνια προτού επικρατήσει διεθνώς ο όρος. Ποιο είναι το μυστικό που συνδέει τα θύματα; Και γιατί ο δολοφόνος αυτοαποκαλείται ABC;
Χωρίς τη συνδρομή του DNA ή των σύγχρονων μεθόδων τύπου CSI, ο συμπαθέστατος Βέλγος θα κατορθώσει να μπει στη σκέψη του δολοφόνου και να τον σταματήσει.
Εξαιρετικό και ανατρεπτικό, όπως όλα τα μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι.
Από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

John Verdon: Σκέψου έναν αριθμό. Ημερολόγιο καραντίνας XIII.

Τι θα κάνατε κάποια μέρα, αν λαμβάνατε ένα απειλητικό γράμμα από κάποιον που σας ξέρει τόσο καλά, ώστε να μαντεύει ακόμη και τους αριθμούς που σκέφτεστε;
Ποιο σκοτεινό κομμάτι του παρελθόντος επανέρχεται για να καταστήσει τόσο ζοφερό το παρόν;
Ένας συνταξιούχος αστυνομικός, εξολοθρευτής κατά συρροήν δολοφόνων, ο Ντέιβ Γκάρνεϊ, δέχεται την επίσκεψη ενός παλιού του φίλου, που τού συμβαίνει ακριβώς αυτό: νιώθει ότι απειλείται από κάποια λάθη του παρελθόντος.
Θα καταφέρει ο Ντέιβ να σώσει τον φίλο του; Ή το επόμενο θύμα του εκβιαστή; Ή ίσως τον ίδιο τον εαυτό του;

Κλασσικό αστυνομικό (αμερικανικού τύπου) μυθιστόρημα, αλλά με καλές ανατροπές και αγωνία. Από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Leslie Klinger: Στη σκιά του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Ημερολόγιο καραντίνας IX.

Ένα ανθολόγιο κλασσικών ιστοριών τρόμου, γραμμένων από διάφορους δημιουργούς του είδους, από το 1816 έως το 1914. Η λίστα των συγγραφέων περιλαμβάνει γνωστά ονόματα όπως αυτό του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και του Μπραμ Στόουκερ, αλλά και άλλους τρόμο-παραμυθάδες, όχι τόσο γνωστούς, οι οποίοι δραστηριοποιήθηκαν από τις αρχές του 19ου ως τις αρχές του 20ου αιώνα (μου έκανε εντύπωση ο αξιοπρόσεκτος αριθμός γυναικών-συγγραφέων).
Επίσης, παρόλο που όλοι αυτοί υπήρξαν τα πρότυπα για σύγχρονους εκπροσώπους του είδους, όπως ο Στήβεν Κινγκ και ο Πίτερ Στράουμπ, οι ιστορίες μοιάζουν κάπως "παλιακές", ή ίσως όχι και τόσο "τρομακτικές".... αλλά ΜΗΝ ξεγελαστείτε. Αυτό ακριβώς είναι το αποκορύφωμα της τεχνικής τους: ο φόβος λειτουργεί "υποδόρια". Εκείνη τη στιγμή δεν τον καταλαβαίνεις. Δουλεύει όμως βαθιά στη σκέψη σου, και στο τέλος καταλήγεις να κοιτάς με καχυποψία κάθε σκοτεινή γωνιά και να μην κοιμάσαι δίχως ένα μικρό φωτάκι ανοιχτό...
just in case...

Διαφορετικό.
Από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Τσέρνομπιλ. Της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς. Ημερολόγιο καραντίνας VI.

Η συγγραφέας, λευκορωσίδα στην καταγωγή, περιπλανήθηκε σε όλη την απαγορευμένη ζώνη, δέκα χρόνια μετά το ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό του Τσέρνομπιλ. Οι κριτικοί κατατάσσουν το έργο της στη λεγόμενη "λογοτεχνία της μαρτυρίας", ενώ του δίνουν μια ισάξια θέση ανάμεσα στο Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ και το Εάν αυτός είναι ο άνθρωπος του Πρίμο Λέβι.
Στην ουσία πρόκειται για απομαγνητοφωνημένες αφηγήσεις επιζώντων και εποίκων της απαγορευμένης ζώνης.
Όμως αυτό που σε καθηλώνει δεν είναι ο τρόπος της αφήγησης, αλλά το περιεχόμενο. Το παρελθόν του Τσέρνομπιλ, πραγματικά  ανατριχιαστικό, ολοζώντανο και μυστηριωδώς επίκαιρο, ακόμη και τώρα, σχεδόν σαράντα χρόνια μετά το ατύχημα.
Από τις εκδόσεις Πατάκη.

Απλά, συγκλονιστικό.

Φιλομήλα Λαπατά: Ο διχασμός. Ημερολόγιο καραντίναςV.

Βιβλίο που περιγράφει την Οθωνική Αθήνα από το 1843 έως περίπου το 1870, παρακολουθώντας τη ζωή μιας οικογένειας επιφανών Αθηναίων. Αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας με την ονομασία Οι κόρες της Ελλάδας.
Σαν πλοκή δεν μπορώ να πω ότι με ξετρέλανε, μου άρεσαν όμως πολύ οι περιγραφές της Αθήνας του 19ου αιώνα: η συνοικία της Πλάκας, τα Κατσικάδικα (δηλαδή το σημερινό Κολωνάκι), το καφενεδάκι που υπήρχε στους στύλους του Ολυμπίου Διός ως το 1875 και άλλες μικρές χαρακτηριστικές λεπτομέρειες της Αθήνας του κάποτε.
Κατά τα άλλα, μάλλον ανάλαφρο στόρυ, τύπου Άρλεκιν.

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Robert C. O'Brien: Η Κυρία Φρίζμπι και οι μεταλλαγμένοι αρουραίοι. Ημερολόγιο καραντίνας ΙII &1/2

Η Κυρία Φρίζμπι είναι μια χήρα ποντικίνα που ζει με τα τέσσερα παιδιά της στην αυλή ενός αγροκτήματος. Σύντομα, πριν τη νέα σπορά, θα πρέπει να μετακομίσουν στο δάσος. Όμως ο μικρότερος γιος της Κυρίας Φρίζμπι έχει πνευμονία (κορωνοϊό μάλλον) και δεν κάνει να μετακινηθεί. Μπροστά στο αδιέξοδο, η ατρόμητη μητέρα αποφασίζει να ζητήσει τη συνδρομή των αρουραίων της αυλής, που μοιάζουν κάπως διαφορετικοί από τους συνηθισμένους.

Μια παιδική ιστορία για το πώς η φιλία και η αλληλεγγύη κάνουν τις αναποδιές της ζωής να μοιάζουν ασήμαντες.
Παιδική λογοτεχνία, η οποία διαβάζεται άνετα και από ενήλικες. Από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Nele Neuhaus: Εγώ θα σε δικάσω. Ημερολόγιο καραντίνας III.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα δολοφονείται μια ηλικιωμένη γυναίκα, την οποία όλοι αγαπούν: συγγενείς, φίλοι και γείτονες. Κανείς δεν καταλαβαίνει το λόγο της δολοφονίας, ενώ λίγες ημέρες μετά, ακολουθεί και μια δεύτερη. Πρόκειται για τυχαία επιλεγμένα θύματα; Και γιατί ο δολοφόνος υπογράφει ως "δικαστής";

Η Νόιχαους επιστρέφει με το πρωταγωνιστικό δίδυμο αστυνομικών του προηγούμενου μυθιστορήματος της Η Χιονάτη πρέπει να πεθάνει. Ακολουθώντας τα χνάρια της σκανδιναβικής αστυνομικής λογοτεχνίας, βάζει τους ίδιους πρωταγωνιστές σε νέες περιπέτειες, πάντα διαδραματιζόμενες στην ευρύτερη περιοχή της Φρανκφούρτης.
Καλή πλοκή, ανατροπές, συμπαθητικό φινάλε, αλλά, κατά τη γνώμη μου, όχι σαν τη Χιονάτη.

Από τον Κλειδάριθμο.

Keigo Higashino: Η αφοσίωση του υπόπτου Χ. Ή, αλλιώς, ημερολόγιο καραντίνας Ι Ι.

Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει πιο ενοχλητικό πράγμα, απ'το να σου αποκαλύπτει κάποιος τον δολοφόνο ενός αστυνομικού μυθιστορήματος.
Σ'αυτό το βιβλίο λοιπόν, τον δολοφόνο τον ξέρεις εξ αρχής. Κι αυτό είναι το παράδοξο: ο Higashino πλέκει την ιστορία του με τόση δεξιοτεχνία, που, θες δε θες, μαγεύεσαι.
Το περιβάλλον, στο οποίο εκτυλίσσεται η υπόθεση-δηλαδή το σύγχρονο Τόκυο-μοιάζει τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά ταυτόχρονα από τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, που στο τέλος φαντάζει εξωτικό. Οι χαρακτήρες είναι αυστηρά "ιαπωνικοί", ο τρόπος που ερευνάται το έγκλημα όμως είναι μάλλον σύγχρονος.
Και τότε έρχεται η ιαπωνική σοφία του πρωταγωνιστή, του καθηγητή φυσικής που όλοι αποκαλούν "Δόκτωρ Γαλλιλαίο". Κι εκεί που δεν το περιμένει κανείς, έρχεται η λύση.

Φανταστικό.
Από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, ό,τι πρέπει για την καραντίνα.

Αποκάλυψη. Από τους συγγραφείς Κυριάκο Αθανασιάδη, Βαγγέλη Γιαννίση, Χίλντα Παπαδημητρίου & Δημήτρη Σίμο

Μια σειρά αποτρόπαιων εγκλημάτων συγκλονίζουν τη χριστουγεννιάτικη Αθήνα. Η αστυνόμος Αΐντα Μητροπούλου, μαζί με τον υπαστυνόμο Δώρη Μανουστάκο προσπαθούν να εξιχνιάσουν τους φόνους, που- σκηνοθετημένοι αριστοτεχνικά- τρομάζουν ακόμη και τους πιο σκληροτράχηλους του τμήματος.
Στο παιχνίδι σύντομα μπαίνει και ο δημοσιογράφος Παύλος Βαφειάδης, ο οποίος έχει "μάτια" παντού, παρόλο που ζει απομονωμένος.
Τί μυστικά μπορεί να κρύβει ο δολοφόνος; Δρα μόνος ή ακολουθεί τα σχέδια άλλων; Ποιά είναι η ταυτότητα των θυμάτων; Και γιατί επιλέγονται;

Η πρωτοτυπία του συγκεκριμένου βιβλίου είναι ότι αποτελεί προϊόν συνεργασίας τεσσάρων συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας. Ο κάθε ένας αναλαμβάνει μια από τις αφηγήσεις των τεσσάρων ηρώων, που οι ιστορίες τους ξετυλίγουν το νήμα του μυθιστορήματος.
Πολύ ενδιαφέρον ως εγχείρημα, αρκετά καλό σαν βιβλίο, μάλλον όμως λίγο "σκληρό" για τα γούστα μου.
Σε κάθε περίπτωση βέβαια, ανταγωνίζεται επάξια την ξένη λογοτεχνία του είδους.

Από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Maja Lunde: Η ιστορία των μελισσών

Τι κοινό μπορεί να έχουν οι ιστορίες ενός βιολόγου του 1852, ενός μελισσοκόμου του 2007 και μιας μητέρας του 2098; Θα μπορούσε ο άνθρωπος να επιβιώσει σε έναν κόσμο χωρίς μέλισσες;

Ζωντανεύοντας το εφιαλτικό σενάριο της εξαφάνισης των μελισσών, η Μάγια Λούντε συνθέτει ένα μυθιστόρημα, όπου συνυπάρχουν η οικολογία με το μυστήριο και η γνώση με την αγωνία.
Δεν ξέρω, ίσως φταίει η νεόκοπη ασχολία μου με τις μέλισσες, ίσως φταίει η πρωτοτυπία του θέματος, πάντως βρήκα το βιβλίο εξαιρετικό. Οι σελίδες κυλούν απολαυστικά και ο κόσμος των μελισσών γίνεται λιγάκι πιο κατανοητός για όποιον δεν τον γνωρίζει καθόλου.
Ήταν νούμερο 1 best seller στη Γερμανία το 2017. Το "save the bees" σε μυθιστόρημα, από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Και, όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο, "αυτό το βιβλίο θα βουίζει στο κεφάλι σας για καιρό".

Stephen King: Εξύψωση

Ο Σκοτ Κάρυ είναι κάτοικος της θρυλικής πόλης Καστλ Ροκ, όπου διαδραματίζονται πολλά από τα διηγήματα του Κινγκ. Τον τελευταίο καιρό χάνει συνέχεια βάρος, χωρίς όμως η σιλουέτα του να αλλάζει στο παραμικρό. Ταυτόχρονα βρίσκεται σε μια διαμάχη με τις νέες του γειτόνισσες, ένα νεαρό ομοφυλοφιλικό, παντρεμένο ζευγάρι. Μήπως όμως οι προκαταλήψεις δεν είναι προϊόν διαφορετικότητας, αλλά άγνοιας; Θα καταφέρει ο Σκοτ να καταφέρει να πλησιάσει τις νέες γειτόνισσες, αλλά και να αλλάξει τη γνώμη που έχουν οι υπόλοιποι κάτοικοι για αυτές; Πώς αποκαλύπτεται ο καλύτερος εαυτός που κρύβουμε όλοι μέσα μας;

Ένας διαφορετικός, "soft" King, που, σε αντίθεση με τα ομώνυμα μπισκότα, δεν παχαίνει. Εξυψώνει.

Από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Η Χιονάτη πρέπει να πεθάνει. Της Nele Neuhaus

Δεν μπορώ να πω ότι η Χιονάτη ήταν από τα αγαπημένα μου παραμύθια, όταν ήμουν παιδί. Μάλλον με εκνεύριζε.
Αυτή εδώ η Χιονάτη όμως είναι διαφορετική.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα μικρό, γραφικό χωριό της οροσειράς Τάουνους, κοντά στην Φρανκφούρτη. Εκεί πριν από δέκα χρόνια δύο έφηβες κοπέλες εξαφανίστηκαν. Οι υποψίες στράφηκαν κατά του εικοσάχρονου Τομπίας, ο οποίος τελικά και καταδικάστηκε για τον φόνο των δύο κοριτσιών.
Τώρα που ο Τομπίας εξέτισε την ποινή του και επέστρεψε στο χωριό, όλοι είναι επιφυλακτικοί. Και οι υποψίες τους επιβεβαιώνονται, όταν εξαφανίζεται ακόμη μια κοπέλα.

Η Washington Post έγραψε ότι "το χωριό Άλντενχαϊν κάνει τα μυστικοπαθή χωριά της Αγκάθα Κρίστι να μοιάζουν ακίνδυνα όσο ένα κουκλόσπιτο". Και, τί να πω;

Δεν μπορώ, παρά να συμφωνήσω απόλυτα.

Ένα εξαιρετικό αστυνομικό θρίλερ, από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Υπόθεση Jacob. Του William Landay

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με μια υπόθεση δολοφονίας, αναστατώνεσαι. Όταν δε, το θύμα είναι ένα παιδί, το μόνο που θες είναι να βρεθεί ο ένοχος, ώστε το δικό σου παιδί να μην είναι το επόμενο θύμα. Με τον ίδιο τρόπο σκέφτηκε και ο βοηθός εισαγγελέα Άντριου Μπάρμπερ, όταν ανέλαβε την υπόθεση δολοφονίας ενός δεκατετράχρονου αγοριού σ' ένα προάστιο της Βοστώνης.
Όταν τα στοιχεία υποδεικνύουν ως βασικό ένοχο τον γιο του, ο Άντριου θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια να αποδείξει την αλήθεια. Ακόμη κι όταν τον απομακρύνουν από την υπόθεση λόγω δεοντολογίας.
Εσείς, ως πού θα φτάνατε για να προστατέψετε την οικογένεια σας;

Ένα αστυνομικό-δικαστικό θρίλερ, καθαρά όμως "αμερικάνικο". Όχι ακριβώς κακό, όχι ακριβώς καλό.
Αμερικάνικο.
Από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Αβραάμ Κάουα: Ο προσκεκλημένος

 

Όταν το 1897 ο Μπραμ Στόουκερ δημοσίευσε τον Δράκουλα, από το βασικό κείμενο "έλειπε" το πρώτο κομμάτι της αφήγησης από το ημερολόγιο του Τζόναθαν Χάρκερ. Ανακαλύφθηκε μόλις το 1914, ενώ ο συγγραφέας είχε πεθάνει το 1912. Δημοσιεύθηκε με περικοπές και με την επιμέλεια της συζύγου του στο βιβλίο Ο καλεσμένος του Δράκουλα και άλλες τρομακτικές ιστορίες. Το τι συνέβη πραγματικά στον Τζόναθαν Χάρκερ τις πέντε νύχτες που έμεινε στο Μόναχο το 1893, ενώ ταξίδευε προς την Τρανσυλβανία, παραμένει άγνωστο. Μια πιθανή εκδοχή, αποτελεί αυτό το βιβλίο. Άλλωστε "οι νεκροί ταξιδεύουν γοργά".
Ο Αβραάμ Κάουα συνθέτει το σκηνικό του τρόμου με ένα τρόπο γραφής που συναγωνίζεται επάξια τον τρόπο γραφής του συνονόματου Στόουκερ. Αγωνία, τρόμος, κλιμάκωση συνυπάρχουν σε ένα κείμενο που, αν είσαι φαν του είδους, σε συνεπαίρνει.

Τον συγγραφέα τον γνώρισα ως καθηγητή στο Πανεπιστήμιο. Τώρα βλέπω ότι η γραφή του είναι το ίδιο συναρπαστική με τις παραδόσεις του. Μόνο που είναι πραγματικά πολύ, πολύ, πιο τρομακτική.

ΥΓ: Αν είστε και λίγο φοβιτσιάρηδες, ΜΗΝ το διαβάσετε μόνοι στο σπίτι, αργά το βράδυ...