"Τεράστια βράχια,
ορθώνονται με θάρρος.
Δεν τα τρομάζουν κεραυνοί,
βροχές δεν τα φοβίζουν.
Χίλιες ρωγμές,
βαθιές πληγές,
άνοιξε ο χρόνος στο κορμί τους.
Στέκουν ορθά
κι ακόμα πολεμάνε
να μην πέσουν.
Τα ζηλεύω."
Θεοχάρης Παπαδόπουλος,
"Τα βράχια".
ορθώνονται με θάρρος.
Δεν τα τρομάζουν κεραυνοί,
βροχές δεν τα φοβίζουν.
Χίλιες ρωγμές,
βαθιές πληγές,
άνοιξε ο χρόνος στο κορμί τους.
Στέκουν ορθά
κι ακόμα πολεμάνε
να μην πέσουν.
Τα ζηλεύω."
Θεοχάρης Παπαδόπουλος,
"Τα βράχια".
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
"Η αγάπη είναι είναι η ύφανση της υπομονής με την αφοσίωση, απαιτεί περιφρούρηση των μυστικών κι ενδεχομένως τη συγκάλυψη τους.
Τίποτε απ' ολ' αυτά δεν μπορούσες να ελέγξεις.
Συγκάλυψη, συγχώρεση, συμβιβασμός.
Πόσα χρόνια άραγε θα πρέπει να περάσουν, ώσπου να καταλάβεις πως αυθορμητισμός και αγάπη δεν συνταιριάζονται;"
Στη φωτογραφία, ο Κωστής Παλαμάς, εν έτει 2020, στο κέντρο της Αθήνας.
Στα λόγια, πάλι ο Κωστής Παλαμάς, από το παρελθόν:
"Σατυρικὰ γυμνάσματα"
Στ᾿ ἀκάθαρτα κυλῆστε μας τοῦ βούρκου,
καὶ πιὸ βαθιά. Πατῆστε μας μὲ κάτι
κι ἀπὸ τὸ πόδι πιὸ σκληρό του Τούρκου.
Διαβασμένοι, ντοτόροι, σπιρουνάτοι,
ρασοφόροι, δασκάλοι, ρουσφετλῆδες,
οἰκοπεδοφαγάδες, ἀβοκᾶτοι,
κομματάρχηδες καὶ κοτζαμπασῆδες,
καὶ τῆς γραμματικῆς οἱ μανταρίνοι
καὶ τῆς πολιτικῆς οἱ φασουλῆδες,
ταρτούφοι, ραμπαγάδες, ταρταρίνοι!
-Ἀμάν! Ἀγά, στὰ πόδια σου! ἄκου! στάσου!
Βυζαντινοὶ — Γασμοῦλοι — Λεβαντίνοι.
Ρωμαίικο, νά! Μὲ γειά σου, μὲ χαρά σου.