Ισίδωρος Ζουργός: Αποσπάσματα από το βιβλίο του ωκεανού

Έχω διαβάσει αρκετά μυθιστορήματα του συγγραφέα, το συγκεκριμένο όμως δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε.
Με τράβηξε ο καλοκαιρινός τίτλος του (φαντάζεται κανείς ότι θα διαβάσει κάτι σαν Τα λόγια της πλώρης), και όντως κάπως έτσι ξεκινά: σαν θαλασσινή αφήγηση, σαν παραμύθι.
Στην πορεία όμως...κάπου χάνεται η αρμονία, η ροή, δεν ξέρω. Μου φάνηκε κάπως ασύνδετο, θα έλεγα ότι μοιάζει με ιστορία δίχως τέλος.
Σπανίως αφήνω βιβλίο στη μέση.
Με αυτό το βιβλίο, ομολογώ πως μπήκα στον πειρασμό.

Εκδόσεις Πατάκη.

MoKα μέλι. Στην Ιτέα.

Το ξέρατε ότι μια μέλισσα ζει περίπου 50 ημέρες;
Ότι μια βασίλισσα γεννά κατά βούληση αρσενικούς ή θηλυκούς απογόνους;
Ή ότι η λέξη drone δεν παραπέμπει μόνο σε "φωτογραφικά ελικοπτεράκια", αλλά σημαίνει κηφήνας;
Στην ευρύτερη περιοχή των Δελφών, λίγο πιο έξω από την Ιτέα, στη σκιά του Παρνασσού και της Γκιώνας, βρίσκεται το μελισσοκομείο ΜοΚα μέλι.

Αν τυχόν βρεθείτε εκεί κοντά, επιδιώξετε οπωσδήποτε να το επισκεφθείτε και θα μάθετε πολλές πληροφορίες, τόσο για τη μέλισσα, όσο και για το περιβάλλον της.
Ο Γιάννης και ο Νικηφόρος, οι δύο ιδιοκτήτες, εγκατέλειψαν το κλεινόν άστυ εδώ και κάμποσα χρόνια, επιλέγοντας να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη μελισσοκομία.
Ο χώρος είναι εξαιρετικά καλαίσθητος, με επιπλέον προσόν το ότι είναι φτιαγμένος σχεδόν εξολοκλήρου από ανακυκλωμένα υλικά (και πολλή πολλή προσωπική εργασία!).

Μετά από κάποια πρώτα εισαγωγικά πράγματα για τις μέλισσες και την κοινωνία τους, έρχεται η ώρα της δράσης: οι οικοδεσπότες σε βοηθούν να φορέσεις τις ειδικές στολές μελισσοκομίας.

Η στολή καλύπτει όλα τα μέρη του σώματος, οπότε δεν υπάρχει καμία ανησυχία για τσιμπήματα-άλλωστε για τις μέλισσες είμαστε τελείως, μα τελείως αδιάφοροι.

Η ξενάγηση στις κυψέλες είναι απολύτως διαδραστική:

Βλέπεις ζωντανά τις μέλισσες, την κυψέλη, τρως μέλι από την κερήθρα και, αν είσαι τυχερός, ίσως δεις και μια νέα μέλισσα να βγαίνει από το κελί της. Ή ίσως τη βασίλισσα να κάνει βόλτες πάνω στο πλαίσιο.

Επίσης γνωρίζεις διάφορα μελισσοκομικά εξαρτήματα, όπως το πιρούνι απολεπισμού της κερήθρας, τον μελιτοεξαγωγέα ή το καπνιστήρι:

Τέλος, υπάρχει ένα μικρό πωλητήριο, όπου πωλείται το μέλι που παράγεται όλη τη χρονιά (θυμαρίσιο, που είναι τέλειο, ανθέων ή ελατίσιο), καθώς και κηραλοιφή φτιαγμένη από αγνό ελαιόλαδο και κερί μέλισσας.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα των παιδιών: https://www.moka-honey.gr/home-greek 

στο Instagram: 

https://www.instagram.com/mokahoney/

και στο Facebook:

https://m.facebook.com/MoKahoney/?locale2=el_GR

Το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Γιατί δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο TripAdvisor δεν υπάρχει ούτε μία αρνητική κριτική.

Και γιατί νομίζω ότι ήταν μια από τις καλύτερες εμπειρίες για ολόκληρη την οικογένεια.

Δελφοί

Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω πολλά για τον χώρο, για  τις αμέτρητες ιστορίες (αληθινές και μυθικές) που τον συνοδεύουν ή για τη σημαντικότητα των εκθεμάτων.
Λίγο-πολύ αυτά είναι γνωστά σε όλους. Όσες φορές όμως κι αν τα έχεις ακούσει, πάντα μένεις έκθαμβος ,για παράδειγμα,  από τη ζωντάνια της θρυλικής Σφίγγας των Ναξίων:

Ή ακόμη και από εκθέματα που δεν είναι τόσο γνωστά, αλλά εντυπωσιάζουν, καθώς η παρουσίαση τους συνοδεύεται πάντα από σχηματικές υποθετικές αναπαραστάσεις των συνόλων.

Παντού υπάρχουν λεζάντες στα ελληνικά, στα αγγλικά και στα γαλλικά. Όπως σε αυτό το άγαλμα του πανταχού παρόντος Έρωτος:

Επίσης μας άρεσαν πολύ τα χρώματα σε κάποια αντικείμενα:

Στην παρακάτω φωτογραφία απεικονίζεται ο λεγόμενος "ομφαλός της γης".
Η επεξηγηματική λεζάντα ανέφερε ότι το ανάγλυφο παραπέμπει σε μάλλινο ύφασμα.
Υπάρχει όμως και η άποψη ότι απεικονίζει μέλισσες, για τις οποίες οι αρχαίοι πίστευαν πως προστατεύουν από το κακό:

Και βέβαια την παράσταση στο Μουσείο κλείνει ο διάσημος σταρ των Δελφών, ο Ηνίοχος:

Από τα πολύ λίγα μπρούτζινα αγάλματα που έχουν σωθεί, πραγματικά σε καθηλώνει με το βλέμμα του.

Ο εξωτερικός χώρος, είναι εξίσου εντυπωσιακός, έχει όμως αρκετό περπάτημα.

Θα χρειαστείτε περίπου μία ώρα για να ανεβείτε ως το στάδιο και να κατεβείτε πάλι κάτω.

Βέβαια η διαδρομή αποζημιώνει και με το παραπάνω. 

Εκτός από την υπέροχη θέα,

θα απολαύσετε μερικά από τα πιο διάσημα κτίρια των Δελφών, όπως ο θησαυρός των Αθηναίων (ο οποίος αναστηλώθηκε με έξοδα του σημερινού Δήμου Αθηναίων),

και το θέατρο των Δελφών.

Τέλος, εντυπωσιαστήκαμε και από τις επιγραφές Braille που υπάρχουν διάσπαρτες στον χώρο:

Γενικότερα ο χώρος  προσφέρει μια πολύ-πολύ ωραία εμπειρία.

Μοναδική.

Και αν η ξενάγηση τελειώσει σχετικά νωρίς, οι κοντινές παραλίες είναι ότι πρέπει για ανάνηψη, μετά από τόσο περμπάτημα στον ήλιο!

Γαλαξίδι: η πόλη των καπεταναίων

Όταν το βλέπεις από ψηλά, το ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά.

Αλλά κι από κοντά δε σε απογοητεύει.

Το Γαλαξίδι, χτισμένο πάνω στα ερείπια του αρχαίου οικισμού των Λοκρών με το όνομα Χάλιο, είναι μια γραφική μικρή πόλη γεμάτη παραδοσιακά κτίσματα.

Έως και πολύ πρόσφατα θεωρείτο, εσφαλμένα, ως εξέλιξη της αρχαίας Οιάνθης, άποψη που ήταν βασισμένη σε μια λάθος εντύπωση του Παυσανία. Η αρχαιολογική σκαπάνη έδειξε όμως πως η Οιάνθη στην πραγματικότητα βρισκόταν περίπου 20 χιλιόμετρα πιο μακριά, κοντά στη σημερινή Ερατεινή.

Όλες αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο Ναυτικό Ιστορικό Μουσείο Γαλαξειδίου (με ει, όπως ήταν η παλιά γραφή του ονόματος της πόλης), το οποίο περιέχει εκθέματα της περιοχής από μια χρονική περίοδο περίπου 5000 ετών.

Από το 2500 π.Χ. περίπου, που χρονολογείται το πρώτο ενάλιο εύρημα, έως  τον αγώνα του '21 και τη σύγχρονη ναυτική ιστορία της πόλης, τα εκθέματα ποικίλλουν και εντυπωσιάζουν.
Υπάρχουν ευρήματα από την αρχαιότητα, καριοφίλια της επανάστασης, ελαιογραφίες και εξαρτήματα παλιών πλοίων,

αλλά και εντυπωσιακά ακρόπρωρα:

(Η τελευταία φωτογραφία απεικονίζει το ακρόπρωρο ενός πλοίου, που βάφτηκε μαύρο μετά τον θάνατο του καπετάνιου του).

Πολύ καλή παρουσίαση, σε ένα ανακαινισμένο μουσείο, με τη χορηγία του ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Ερατεινή

Ανάμεσα στη Ναύπακτο και το Γαλαξίδι, η Ερατεινή είναι ένα μικρό παραλιακό χωριουδάκι, που σφύζει από ζωή.
Μπορείς να βρεις όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, άπειρα καταλύματα για να περάσεις ήσυχες διακοπές κοντά στο κύμα, ενώ οι κοντινές παραλίες ανταποκρίνονται σχεδόν σε όλα τα γούστα: οργανωμένες, ερημικές, με βράχια, με βότσαλο, με κόσμο ή χωρίς (πολύ καλή επιλογή η παραλία των Αγίων Πάντων).
Κι όταν πέσει το βράδυ, τα παραλιακά μαγαζιά προσφέρουν επίσης πολλές επιλογές για φαγητό: κρέας, ψάρι, μαγειρευτά ακόμη και πίτσα ή σουβλάκι. Επιπλέον, λουκουμάδες και παγωτό για τους γλυκατζήδες ή καλαμπόκι ψητό για όσους θέλουν κάτι, έτσι για τη "λιγούρα".
Δεν έχει τη μεγαλοπρέπεια του Γαλαξιδίου. Ούτε τον "αέρα" της πόλης που έχει η Ιτέα.
Αλλά έχει κάτι που σε τραβάει.

Ντονάτο Καρίζι: Ο υποβολέας

Από τα "must" βιβλία που πρέπει να διαβάσει κάθε φανατικός αναγνώστης αστυνομικής λογοτεχνίας που σέβεται τον εαυτό του.
Ο συγγραφέας έχει σπουδάσει εγκληματολογία, κι αυτό είναι κάτι που δεν περνά απαρατήρητο στη γραφή του. Γρήγορη πλοκή, σκοτεινό περιβάλλον εγκλήματος και ανατροπές που σε κάνουν να αναρωτιέται πόσο καλό υπάρχει μέσα στο κακό και αντίστροφα.
Η πόλη όπου εκτυλίσσεται η υπόθεση δεν αναφέρεται πουθενά, οπότε θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε, όπως και τα ονόματα δεν είναι δηλωτικά μιας ορισμένης εθνικότητας: άλλα έχουν ελληνική ρίζα, άλλα ισπανική και άλλα ιταλική. Ο κατά συρροήν δολοφόνος παιδιών που κυνηγά η ομάδα του Γκόραν Γκάβιλα θα μπορούσε να δρα σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης ή της Αμερικής.
Δεν είναι τυχαία η παγκόσμια επιτυχία του βιβλίου. Και πραγματικά ανυπομονώ για το σήκουελ με τον τίτλο Η υπόθεση του κακού.

Από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

Έχει ο καιρός γυρίσματα...

Ξεκινάς το ταξίδι και τα σύννεφα μαζεύονται αργά...

Κάνοντας τη διαδρομή λίγο μελαγχολική...

Αλλά είναι καλοκαίρι.

Ο ήλιος είναι πάντα εκεί.

Και η νέα μέρα ξεκινά διαφορετικά:

Και το καλοκαίρι προβάλλει μεγαλοπρεπές έξω από τα παραθυρόφυλλα...

...μέχρι το σούρουπο.