Flag Counter

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2020

Stuart Neville: Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ


Το βιβλίο αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον, καθώς πραγματεύεται ένα θέμα "δύσκολο", τόσο πολιτικά, όσο και ηθικά. 
Ένας εκτελεστής του ΙΡΑ, καταδιωκόμενος από τα φαντάσματα όσων σκότωσε, ψάχνει να βρει την εξιλέωση, τώρα πια που, εν καιρώ ειρήνης, οι "πολεμιστές" θεωρούνται άχρηστοι και παρίες. Ήταν τελικά ένας πόλεμος αναγκαίος; Μπορεί να δικαιολογηθεί κάθε είδους έγκλημα, στο όνομα ενός αγαθού σκοπού; 
Εξαιρετικό για κάποιον που του αρέσει εξίσου η ιστορία και η αστυνομική λογοτεχνία.
Απαγορευτικό για όσους νομίζουν ότι το τραγούδι Zombie των Cranberries αναφέρεται σε νεκροζώντανα όντα από την Αϊτή.

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020

Ενδόμυχο θηρίο


 Ο Jen Galschiøt είναι ένας δανός γλύπτης, στρατευμένος σε αυτό που ορίζεται ως "Τέχνη για την υπεράσπιση του ανθρωπισμού" (Art in defence of humanism). Τα αγάλματα του, που συχνά αποτελούν μια μορφή "διαμαρτυρίας δρόμου", είναι φτιαγμένα από μπρούντζο και συνήθως με έξοδα του ίδιου του καλλιτέχνη.
Το 1993 δημιούργησε 22 πανομοιότυπα γλυπτά με τον τίτλο "My inner beast" ("Ενδόμυχο θηρίο"), τα οποία τοποθέτησε παράνομα σε 20 ευρωπαϊκές χώρες, καταγγέλοντας την "αύξηση της αποκτήνωσης" στην Ευρώπη. Τα γλυπτά απεικονίζουν μια αντρική μορφή με κεφάλι χοίρου, θυμίζοντας σε πολλούς το τέλος της "Φάρμας των ζώων" του Όργουελ, όπου γουρούνια και άνθρωποι αποφασίζουν από κοινού για την τύχη των υπολοίπων, χωρίς κανείς να μπορεί να ξεχωρίσει τελικά ποιός είναι γουρούνι και ποιός άνθρωπος.
Το 2003, δέκα ολόκληρα χρόνια μετά το εικαστικό αυτό γεγονός, ο Galschiøt και οι συνεργάτες του αναρωτήθηκαν για την τύχη των αγαλμάτων και τα αναζήτησαν. 
Σε πολλές πόλεις τα είχαν κρύψει, σε άλλες τα είχαν καταστρέψει, ενώ στη Γαλλία υπήρχε η υπόνοια ότι τα ζώα μετατράπηκαν σε βουλευτές. 
Απ' όσο ξέρω στην Ελλάδα δεν τοποθετήθηκε άγαλμα τότε. 
Αλλά καλού, κακού ένας έλεγχος μέσα στο κοινοβούλιο δεν θα έβλαπτε...
ΥΓ: η "Φάρμα των ζώων" γράφτηκε από τον Όργουελ το 1945. 
75 χρόνια μετά παραμένει πάντα επίκαιρη.


Παρασκευή 22 Μαΐου 2020

Δον Κιχώτες της εκπαίδευσης


Δουλεύοντας διδακτικά σενάρια ιστορίας.
Όταν νιώθεις ότι οι ιδέες σου παραείναι ρηξικέλευθες για τη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα.

Δευτέρα 18 Μαΐου 2020

Η μάσκα ΙΙ


Σχετικά με το ζήτημα "μάσκα":
-η μάσκα μούσι ΔΕΝ προστατεύει (κυρίως όταν την κάνεις "μούσι" για να κάνεις "φτου" και να ξεχωρίσεις τις σακούλες του σούπερ μάρκετ).
-η μάσκα που μπαινοβγαίνει ασκόπως ΔΕΝ προστατεύει.
-η ίδια μάσκα που φοριέται από την αρχή της καραντίνας ΔΕΝ προστατεύει.
-η μάσκα που φοριέται χωρίς λόγο (πχ στο αυτοκίνητο όταν ο οδηγός είναι μόνος του) ΔΕΝ προστατεύει.
-η μάσκα που κρέμεται από το ένα αυτί ΔΕΝ προστατεύει (συγχωρείσαι μόνο αν είσαι ο Βαν Γκογκ. Είσαι;)
Γενικώς, δεν ξέρω, δεν είμαι και γιατρός άλλωστε.
Νομίζω όμως ότι η λάθος χρήση είναι πιο επιζήμια από τη μη χρήση.

Σχεδία. Ξανά.


Μαζί με όλους εμάς, ξαναβγήκε στο δρόμο και η "σχεδία".
Μη διστάσετε να το τολμήσετε!
Οι πωλητές της φορούν κόκκινα γιλέκα και βρίσκονται σε κάθε γωνιά της πόλης.
Λες μια καλημέρα, δίνεις τα 4€, βοηθάς κόσμο να ζει αξιοπρεπώς και σου μένει και το περιοδικό, το οποίο έχει πραγματικά ενδιαφέροντα άρθρα.
Αγάπη, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια.
Αξίζει.

Keigo Higashino: Η λύτρωση μιας Αγίας


Αυτό που αγαπώ σε αυτόν τον συγγραφέα, είναι το ότι η εθνικότητα του αποτυπώνεται και στον τρόπο γραφής του. Τα εγκλήματα που περιγράφει είναι απολύτως συνηθισμένα. Θα μπορούσαν να συμβούν σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Αλλά η περιγραφή τους, η εξέλιξη της υπόθεσης, η τελική λύση, είναι όλα καθαρά "ιαπωνικά".
Μετά την "Υπόθεση του υπόπτου Χ", ο Χιγκασίνο επανέρχεται με ένα νέο αστυνομικό θρίλερ: ένας εύπορος επιχειρηματίας βρίσκεται νεκρός στο διαμέρισμα του. Η βασική ύποπτη για τη δολοφονία είναι η γυναίκα του, που όμως αποδεδειγμένα την ώρα του φόνου βρισκόταν πολλά χιλιόμετρα μακριά από το Τόκιο.
Και έτσι ο επιθεωρητής Κουσανάγκι θα αναγκαστεί για άλλη μια φορά να ζητήσει τη συνδρομή του περίφημου "Ντετέκτιβ Γαλιλαίου".
Υπέροχο, μέχρι την τελευταία λέξη.
Από τον Κλειδάριθμο.